Antychryst (2009)

Opis z filmwebu:

"Światowej sławy psychiatra i jego młoda żona, badająca historie czarownic w średniowieczu, wyjeżdżają do domu na odludziu, by zaszyć się przed światem i zmierzyć się ze swoimi najgłębszymi lękami. Zamiast ukojenia znajdą tam jednak niszczycielską moc sięgającą początków świata. Będą musieli stawić czoła potężnej i przerażającej sile, z której istnienia nie zdawali sobie sprawy. Willem Dafoe ("Ostatnie kuszenie Chrystusa", "Spiderman") i Charlotte Gainsbourg ("21 gramów") w horrorze twórcy kultowego "Królestwa" i "Przełamując fale" Larsa von Triera. Przełomowe efekty specjalne studia Platige Image, niesamowite zdjęcia Anthonego Dod Mantle, nagrodzonego Oscarem za film "Slumdog. Milioner z ulicy". To wszystko zapowiada rewolucyjny film grozy na miarę "Dziecka Rosemary" Polańskiego i "Lśnienia" Kubricka."

To było moje drugie podejście do dzieła Larsa Von Triera. Za pierwszym razem coś we mnie powiedziało "dość" po około 30 minutach. Dziś śmiało stwierdzam, że "dojrzałam psychicznie" i obraz wywołał na mnie bardzo pozytywne wrażenie. Stonowane kolory, cichy, milczący a zarazem przerażający i tajemniczy ciemny las. A przede wszystkim dwoje, całkiem niedawno, bliskich sobie ludzi, których zmienia tragedia. Oboje muszą zagłębić się w najmroczniejsze zakamarki własnych psychik i stanąć twarzą w twarz z lękiem i paniką.

Zdaje sobie sprawę z tego, że mało osób lubi kino tego typu, więc nie mogę polecić go wszystkim. A już na pewno nie na poprawę nastroju:) Podobno film należy obejrzeć w samotności, żeby lepiej zrozumieć jego sens. Chyba coś w tym jest. Mój mąż oglądał go sam, kiedy to ja wymiękłam na starcie i po dziś dzień ma uraz psychiczny. Ja urazu nie mam, a za to ogromną chęć na kolejne filmy tego reżysera.