Początek tygodnia z kawami z pianką

Ostatnio zarzekałam się, że już nigdy nie dodam  mleka do kawy, gdyż to jest czymś w rodzaju profanacji. W mojej lodówce zresztą bardzo rzadko gości mleko. Po przyjeździe z Helsinek nauczyłam się pijać mleko sojowe. Oczywiście bez cukru. Na naszym rynku jest dostępne jedno dobre mleko sojowe, które faktycznie smakuje tak, jak powinno. Kiedy już decydujecie się na zakup mleka sojowego, dokładnie przeczytajcie etykiety. Większość tego typu produktów to napoje sojowe, nie pełnowartościowe mleko.

Ostatnio przeczytałam, że mleko powinno być dodawane do kawy. Dlaczego? Okazuje się, że kawa zawiera w sobie szczawiany, które odpowiedzialną są za wypłukiwanie magnezu z organizmu. Mleko (a dokładnie zawarty w nim wapń) z kolei ma duże powinowactwo do szczawianu i razem z nim tworzy szczawian wapnia. Podobno dzięki temu cenny magnez zostaje w organizmie.

Tym razem udało mi się przetestować 3 nowe smaki.  Dość oryginalne i chyba rzadko spotykane. Można je dostać w tym sklepie internetowym. 

Kawa Rafaello 
Testowałam 100 gramów produktu - kawa w ziarnach.  Są to nasiona arabiki z wyraźną nutą kokosową. Zawsze przepadałam za rafaello. Co więcej, swego czasu pochłaniam strasznie dużo orzechów kokosowych. Dopóki nie dowiedziałam się ile mają kalorii. Połączenie czarnej, mocnej kawy z mlekiem sojowym jest doskonałym pomysłem. Tuż po zmieleniu ziaren i zaparzeniu kawy (parzyłam w tradycyjnej kafetierze) aromat wprost powala na łopatki. To kokos w czystej postaci.  Mała filiżanka kawy w zupełności wystarczała mi za deser. Nie wiem, czy potrafiłabym jeszcze ją dosładzać. Kawa sama w sobie jest bardzo słodka.

Kawa Bananowa
Kawa bananowa już od dawna mnie intrygowała. Wypróbowałam 100 gramów kawy rozpuszczalnej. Wydaje mi się, że woreczek starczył mi na 2-3 tygodnie, więc taka ilość jest bardzo wydajna. Oczywiście wszystko zależy od tego, ile kawy nasypiemy do filiżanki. Spróbowałam dwóch opcji: bez mleka i z mlekiem sojowym.  Napar bez mleka jest omdlewająco bananowy. Jeśli w ogóle można użyć takiego słowa opisując smak kawy. Ten smak banana przypominał mi takie słodycze, sprzedawane chyba w Lidlu. Są to czekoladki w kształcie banana z żółtą masą w środku. Kojarzycie? Jeśli tak, to kawa czarna ma właśnie taki smak. Dodatek mleka sprawia, że smak banana jest znacznie mniej wyczuwalny, bardziej delikatny. Zdecydowanie wolę pierwszą wersję.

Kawa Krem Brulee
Ten deser zna chyba każdy. Uwielbiam ten smakołyk i rozłupywanie łyżeczką kołderki z cukru. Mniam! Rozpuszczalna kawa o tym smaku ma nieco mniej wyrazisty smak i przypomina bardziej karmel z mlekiem. Smak jest bardzo przyjemny, dość cierpki i zaostrza apetyt na słodycze. Na pierwszy łyk czuć śmietankę. Właściwie to smak śmietanki z karmelem. Całość nie jest tak słodka i intensywna, jak kawa bananowa. Jest zdecydowanie bardziej subtelna.

W kolejnych odsłonach kawowych, zaprezentuję nowy sposób parzenia kawy -  z użyciem aeropressu.

Za możliwość wypróbowania kaw dziękuję :

Kawy na powitanie wiosny

Powracam szczęśliwie z recenzjami kaw. Dziś paczka z dwoma ciekawymi kawami aromatyzowanymi i jedną naturalną. Przyznaje, że picie aromatycznych kaw bardzo umila mi oczekiwanie na wiosnę. Wszystkie kawy można nabyć w sklepie internetowym 1000 smaków świata.  Przy okazji chciałam się troszkę pochwalić nowymi filiżankami, przywiezionymi przez mamę z Amsterdamu :)

Pierwsza, najbardziej kontrowersyjna, to „malinowy krem”. Kontrowersyjna dlatego, że mi zasmakowała bardzo, mężowi już dużo mniej. Zgodnie z nazwą kawa ma smak i zapach malin, czy raczej malinowo-śmietankowego kremu. Bardzo fajne połączenie, szczególnie do kaw mlecznych. Mąż, który pije tylko czarną kawę, był nieco zawiedziony, że poza malinami w tej kawie mało jest... samej kawy. Dla osób, które bardzo tęsknią za latem i smakiem domowego ciasta z malinami i kruszonką, to idealna propozycja.

 Mąż był za to zadowolony z kolejnej kawy: „Cuba SerranoSuperior”. Jest to bardzo dobra kawa, o ciekawych posmakach i wspaniałej równowadze pomiędzy kwasowością i goryczą. Dzięki temu świetnie nadaje się do espresso. Sporo w niej orzechów, trochę karmelu, może też dymu. Ciekawe czy ten ostatni aromat ma coś wspólnego z kubańskimi cygarami?;)

Trzecia kawa nosi kuszącą nazwę „french kiss” i stanowi miłe połączenie słodyczy i rześkiej nuty owoców. Jej smak może kojarzyć się z jakimś lekkim likierem ale doprawdy trudno wychwycić cóż to takiego. Jest to z pewnością przykład zaskakującej i niebagatelnej kawy aromatyzowanej, po wypiciu kilku filiżanek której wciąż można dyskutować, jakie smaki w sobie zawiera.

Za kawy dziękuję sklepowi internetowemu 1000 Smaków Świata.

Smakowe kawy na chłodne wieczory

Lubicie, jak ja, zjeść coś słodkiego do filiżanki kawy? Ciasto, ciastko lub czekoladę? Pewnie tak i nie byłoby w tym nic złego, gdyby nie kalorie... Gorzki, palony smak kawy automatycznie przesyła do naszego mózgu sygnał, aby zrównoważyć wrażenia czymś słodkim. Trudno jest się temu oprzeć, szczególnie w dni jak dziś – Tłusty Czwartek. Ale jeżeli ograniczamy słodycze, to poza silną wolą można pomóc sobie, nieco oszukując nasz umysł. Prezentuję więc dziś trzy kawy o wybitnie słodkich i deserowych smakach.

Hawajska noc to aromaty rumu, ananasa i pomarańczy. Jest to mocna i intensywna kompozycja, kojarząca się z malibu i słodkimi likierami. Hawajskie aromaty równoważy kawowa gorycz. Kawa jest gęsta, gorzko-słodka, na długo pozostawia posmak w ustach. Jest w stanie w zupełności zastąpić deser. Doskonale udaje się w kafetierce lub tygielku. Otrzymałam ją w woreczku strunowym w formie ziaren. Najbardziej lubię świeżo zmieloną, aromatyczną. Kawy rozpuszczalne oczywiście też pijam, jednakże znacznie rzadziej. Kiedy mam mało czasu, potrzebuje kofeiny a napój wymaga ode mnie tylko zalania wrzątkiem. 

Kokosowa jest lżejsza od swojej poprzedniczki. Prym wiedzie w niej aromat kokosowy, egzotyczny, delikatnie słodki. Pierwsze moje skojarzenia to dobrze wszystkim znane kokosowe desery i słodycze. Jeżeli ktoś je lubi, to przypadnie mu go gustu również ta kawa. Dlatego już zrezygnowałam z kalorycznych słodyczy popijając tę kawę. Do tego rodzaju kaw najbardziej pasuje bardzo gorzka, ciemna czekolada.

Wiśnie w rumie były dla mnie klasyką jeśli chodzi o herbaty. Uwielbiałam swego czasu to połączenie smakowe, więc tym chętniej spróbowałam kawy o takim aromacie. Kawa prezentuje się różnie w zależności od sposobu przyrządzenia: w mokce lub tygielku „gęstnieje”, daje efekt jednocześnie słodki i gorzki, o rumowych, alkoholowych skojarzeniach. Jedliście kiedyś wiśnie z domowej nalewki? Użycie french pressu lub ekspresu przelewowego, w których napar ma mały i krótki kontakt z fusami, skutkuje kawą delikatniejszą, w której niełatwo odgadnąć dobrze znane składniki. W sam raz na wieczorną małą czarną. Nie wiem jak Wam, ale mi często zdarza się pić kawę przed snem.

Wszystkie opisane przeze mnie kawy znajdziecie w sklepie Skworcu.com.pl

Kawowo-miętowe orzeźwienie lub aromatyczny indyjski bazar

Ogromnie cieszę się, że poprzedni teoretyczny post o kawie przypadł wielu osobom do gustu. Dziś zajmę się konkretnymi dwoma kawami – opiszę jak je zaparzyłam, jak pachniały, smakowały i jak je oceniam. Moim celem jest promowanie dobrych kaw oraz ciekawego ich sposobu zaparzania, bo choć kawa jest napojem codziennym i oczywistym (choć nie zawsze tak było; odsyłam do książki „Kawa”), to może być czymś szczególnym i sprawiać wiele przyjemności.

Pierwszą kawą jaką opiszę jest... kawa rozpuszczalna. Zaskoczenie? Pewnie dla niektórych nie, bo co dziwnego jest w kawie rozpuszczalnej? Ano różnica między kawą naturalną a rozpuszczalną jest taka jak między świeżą truskawką a truskawką suszoną i ponownie zalaną wodą. Chwytacie? Albo jak między barszczem na naturalnym zakwasie a barszczem instant z papierka. Jak widać nie mam dobrego zdania o rozpuszczalce. Są oczywiście osoby, które piją tylko kawę rozpuszczalną... najlepiej z mlekiem wprost z lodówki... Ale miało być o dobrych kawach, więc przechodzę do rozpuszczalnej kawy miętowej  W tym wypadku nie ma mowy o sposobach parzenia, wystarczy kawę zalać gorącą wodą i natychmiast otrzymujemy gotowy napar. Czasami liczy się szybkość. Kawa w filiżance tworzy ładną piankę, natychmiast roztaczając aromat mięty i mentolu. Wiedziałam, że kawa pobudza, ale żeby orzeźwiała? Tak, ta kawa ma wyrazisty smak mięty, kojarzy mi się z czekoladkami „After 8”, jest pyszna i pozostawia chłodzące, mentolowe odczucie w ustach. Jest to o wiele ciekawsza propozycja kawy rozpuszczalnej, niż tradycyjne jej odpowiedniki.

Kawa „indyjski bazar” to ziarna Kolumbia Excelso z aromatem indyjskich przypraw i bakalii. Bez obaw, nie jest to curry ani ostra masala. Kawę tę zaparzałam moimi ulubionymi sposobami i najlepszy efekt osiągnęłam we french pressie. Kawę zmieliłam średnio drobno, zalałam gorącą, przegotowaną wodą i po 2-3 minutach wcisnęłam w dół tłoczek, który zebrał fusy na dnie zaparzaczki, pozostawiając czysty, delikatny i aromatyczny napar. Musicie wiedzieć, że wrzątek wypłukuje z kawy to, co dobre, ale po dłuższym czasie również to, co złe. Dlatego nie lubię kawy z fusami. French press jest idealnym rozwiązaniem, bo umożliwia odciśnięcie drobin w momencie, gdy tego chcemy. Można w ten sposób zrobić dużą czarną kawę o delikatnym profilu zapachowo-smakowym. Indyjski bazar, zgodnie z nazwą, odznacza się orientalną mieszanką aromatów i smaków, z których – jak na bazarze – zapachy łączą się ze sobą, miksują i tworzą jeden, bogaty i uwodzący nos aromat. Wyczuwam tu rodzynki, daktyle, chałwę, czyli zdecydowanie słodkie zapachy, ale smak pozostaje wciąż głównie kawowy, choć w tle przewijają się przyprawowe i bakaliowe nuty. Kawa jest delikatna, bez mocnej goryczy, ale nie brakuje jej „ciała”. Polecam ją na popołudniową kawę, może w towarzystwie jakiegoś deseru (jeśli na chwilę zapominamy o liczeniu kalorii).

Wszystkie zrecenzowane przeze mnie produkty można nabyć na stronie sklepu internetowego 

Drodzy czytelnicy i czytelniczki, czy następny post powinien według Was traktować o herbacie, kawie czy czekoladzie do picia?

O kawie

Dziś spełniam swoją obietnicę pisania o kawach, herbatach i czekoladach. Zacznę być może nieco teoretycznie, ale sądzę, że kilka faktów i moich doświadczeń wzbogaci również Waszą wiedzę.

Jeżeli mówimy o kawie, to najczęstszym pytaniem jest w jaki sposób ją zaparzyć, tzn. w jakim „sprzęcie”. Skoro zajmuje nas proces zaparzania, to znaczy, że pewnie mamy już najlepsze i najaromatyczniejsze ziarna kawy (zmielone lub nie). Czy tak jest w istocie? Obawiam się, że często wiedza na temat samej kawy, jej rodzajów, właściwości i przechowywania jest nikła i wówczas „pompowanie” pieniędzy w drogie ekspresy ciśnieniowe mija się z celem. Nawet najbardziej wypasiony ekspres nie wyciśnie nic dobrego z kiepskiej kawy.

Wróćmy więc do korzeni, czy raczej, jak w tym przypadku, do ziarna. Idealną sytuacją byłby zakup świeżo palonej kawy. Nie są to jednak bułeczki, które są najlepsze prosto z pieca, jeszcze ciepłe. Kawa po wypaleniu potrzebuje około tygodnia na odgazowanie się i dokończenie procesów rozpoczętych w wypalarce. Czy producenci chwalą się datą palenia ziaren? Zwykle nie, choć są chlubne wyjątki. Spotkałam się za to z teorią, że kawa najczęściej otrzymuje 18-miesięczny okres przydatności do spożycia, wystarczy więc znaleźć tę datę na opakowaniu i odjąć 18 miesięcy, aby otrzymać przybliżoną informację o tym, kiedy kawę wypalono (lub spakowano).

Zakup świeżej kawy, wbrew pozorom, nie jest dziś rzeczą trudną. Od czego są sklepy internetowe, a w niektórych miejscowościach można znaleźć sklepy z kawami lub kawiarnie, które same wypalają swój produkt (w samej tylko Łodzi znam 3 takie miejsca!). Nie muszę chyba mówić, że towar prosto od sprzedawcy jest najświeższy i atrakcyjny cenowo. No i wyobraźcie sobie jak pachnie w takim sklepie!

Jeżeli mamy już sklep z kawą, to pora zastanowić się nad wyborem. Kawy są bowiem różnorodne i potrafią diametralnie różnić się w smaku w zależności od rodzaju i sposobu przyrządzania.
Jeśli chodzi o gatunek, to popularne kawy mielone (tzw. mielonki) lubią szczycić się, że są w 100% arabikami, tj. ziarnami kawy z gatunku coffea arabica. Przeciętny kawosz wie, że arabika to ta lepsza kawa, a jest jeszcze ta gorsza... jak jej było?.. a, robusta! Napis „100% arabica” daje nam jednak taką gwarancję jakości jak złote opakowanie pewnej włoskiej kawy, czyli żadną. Robusta w mieszance daje kawie więcej kofeiny, gęstości, aromatów dymu, popiołu i podobnych. Często spotyka się ją we włoskich mieszankach dla espresso. Pamiętajmy, że jeżeli kawa pochodzi z nieświeżych, stęchłych lub zwyczajnie kiepskich jakościowo ziaren, to choćby to była 1000% arabika, to nic jej nie pomoże.

Kolejną kwestią są kawy aromatyzowane i naturalne. Do tych pierwszych podczas palenia dodaje się przeróżne aromaty, te drugie natomiast powinny odróżniać się miejscem pochodzenia i sposobem obróbki (sortowanie, mycie, suszenie), np. nazwa „Kenia AA washed” oznacza kraj producenta, najlepsze jakościowo i największe ziarna (AA) oraz mokrą metodę obróbki (washed), podczas której jagody kawy po zbiorze są moczone w wodzie i poddawane fermentacji, co ułatwia pozbycie się miąższu i dostanie do środka, gdzie czekają (zazwyczaj) dwa zielone ziarenka. Wybór między kawami aromatyzowanymi i naturalnymi, w których można się doszukiwać różnych posmaków, zależy od indywidualnego gustu. Ja lubię oba typy, choć bardziej kawy z aromatem, szczególnie gdy jest on zaskakujący i niecodzienny (jak np. „Indyjski bazar”, widoczny na zdjęciach, a który otrzymałam ze sklepu skworcu.com.pl; recenzja niebawem).

Nie wspomniałam jeszcze o stopniu palenia ziaren. Ma to ogromny wpływ na smak kawy. Jeżeli mamy możliwość spróbowania kaw o różnym stopniu palenia, to gorąco do tego zachęcam. Co więcej, kawa o pewnym stopniu palenia lepiej się udaje w określonych zaparzaczach (np. mocno palona w kafetierce/mokce).
Przechodząc do akcesoriów kawowych, zacznę od najważniejszego moim zdaniem, – i wcale nie będzie to ekspres – a młynek. Dlaczego? Ziarna kawy dłużej zachowują świeżość niż mielonka, dlatego zawsze mielę tylko tyle kawy, ile potrzebuję w danej chwili. Zgadnijcie gdzie trzymam resztę niezmielonych ziaren? W lodówce... Wiem, że jest tyle pięknych puszek i pojemników na kawę, które uroczo wyglądają w kuchni, ale kawa szybko w nich wietrzeje. Dlatego używam pojemników tupperware i trzymam je w lodówce, co spowalnia utratę świeżości. Wracając jednak do młynka, to najlepiej gdyby był żarnowy. Dostosowujemy w nim łatwo stopień mielenia, kawa jest mielona równomiernie i nie nagrzewa się, tak jak podczas użycia młynka ostrzowego, który często mieli nierównomiernie, tj. daje spore cząsteczki i jednocześnie dużo pyłu.

Zbliżamy się w końcu do metod zaparzania kawy. Jest ich całkiem sporo i dziwi mnie obecny szał na ekspresy ciśnieniowe. Mają one być synonimem lepszej kawy i nowocześniejszego domu, czasami szpanem, ale bywa i tak, że to pomysł nietrafiony i codzienna udręka (nie mówiąc o stratach finansowych). Z drugiej strony, prawdziwego espresso napijemy się tylko z ekspresu (bo tak ustalił Istituto Nazionale Espresso Italiano, czyli Włoski Instytut Espresso). Inne zaparzacze nie muszą być wcale gorsze, są łatwe w obsłudze i... tańsze. Co zatem wybrać: frenchpress, mokę, aeropress, drip, syfon, ekspres przelewowy, tygielek... a może zalać kawę w szklance? Nie no, nie róbmy obciachu z fusami. Temat jednak rozwinę już w następnym poście.

Nowy cykl na blogu - W świecie kawy, herbaty i czekolady

W tę mroźną niedzielę chciałam poinformować Was o cyklu, który ruszy na blogu w przyszłym tygodniu. Od  dobrych kilku lat jestem fanatyczką aromatycznych napojów, które pomagają mi się relaksować podczas czytania książek. Nie ważne czy jest to kawa, herbata, czekolada czy woda mineralna z imbirem i cytryną. Ważne, żeby pasowała do mojego nastroju i charakteru czytanej przeze mnie książki. Ci, którzy mnie znają, doskonale wiedzą, że jestem osobą wyjątkowo wybredną w wyborze gorących napojów. Nie dla mnie czarna herbata z cytryną i cukrem. Chyba już nie pamiętam, kiedy w ogóle ostatnio używałam cukru do czegokolwiek.

Lubię eksperymentować także z różnymi stylami parzenia kawy - kafetierki, french pressy, aero-pressy (nowy patent przywieziony z Helsinek), ekspresy ciśnieniowe, na kapsułki lub tradycyjne zaparzenie - to nieomal cała ceremonia.

Lubię niecodzienne połączenia, których aromat roznosi się po całym mieszkaniu i rozbudza zmysły. Tym samym raz w tygodniu prezentować będę moje najnowsze odkrycia i sposoby parzenia, podawania oraz dekoracji i przyprawiania kaw, herbat i czekolad.

Zapraszam do lektury!